Historia Vilcacory
Indiańskie pochodzenie rośliny Vilcacora (Koci Pazur / Kora Wilka)
Wilcacora, czyli Cat Nails to pnącze, które porasta zbocza gór południowoamerykańskiej dżungli, na wysokości od 800 do 2400m n.p.m. Apogeum swojej dojrzałości ( około 30 m wysokości) osiąga dopiero po 20 latach, ponieważ jest to roślina, która rośnie bardzo powoli. Nasiona, których rodzi się Vilca cora mają od 1 do 2 mm średnicy, a oprócz tego od 1,5 do dwóch i pół milimetrów długości.
Dawniej to Indianie, którzy zamieszkiwali obszary Andyjskie i Amazońskie zainteresowali się tą rośliną. Już wówczas wiedzieli o pozytywnych efektach działania Vilcacory. Musiało minąć mniej więcej czterysta lat, żeby reszta świata zainteresowała się tym co Indianie odkryli już dawno temu. Jest mniej więcej sześćdziesiąt rodzajów Wilkakora, a jedynie trzy mają cechy lecznicze.
Zaleca się stosowanie w wypadku następujących chorób:
- Vilcacora pomaga przy astmie
- Vilcacora leczy raka
- Stany zapalne nerek
- Wilcacorę można też stosować na artretyzm
- Stany zapalne skóry
- rozstrój żołądka
- Zapobiega infekcjom wirusowym
- Infekcje bakteryjne
- Zwalcza objawy cukrzycy